Mjegulla mendore në perimenopauzë: pse ndodh dhe çfarë ndihmon
Harron fjalët, humbet fillin e mendimit, hyn në dhomë dhe nuk e di pse. Çfarë është mjegulla mendore në perimenopauzë, pse ndodh dhe kur ia vlen të flasësh me mjekun.
Lexo artikullinTruri dhe kujtesa
Nëse kohët e fundit të ikin fjalët që i di mirë ose e humb fillin në mes të fjalisë, nuk je e vetmja. Të kuptosh çfarë po ndodh të qetëson, dhe të jep mundësi reale për ta mbrojtur trurin për dekadat që vijnë.
Mjegulla mendore nuk është diagnozë. Është mënyra si e përshkruajnë shumë femra atë që ndiejnë: hyn në dhomë dhe harron pse erdhe, fjala të mbetet në majë të gjuhës, ose të duhet më shumë kohë për t’u përqendruar në një detyrë që dikur e bëje shpejt.
Nuk je duke e “humbur mendjen”. Problemet me kujtesën përmenden si një nga ndryshimet që mund të shfaqen në vitet rreth menopauzës. Dhe lajmi i mirë është se shumica e simptomave të menopauzës përmirësohen pas saj, edhe pa trajtim.
Estrogjeni, hormoni kryesor femëror, nuk vepron vetëm te vezoret. Truri ka shumë receptorë për estrogjenin, domethënë “pika lidhjeje” ku hormoni jep sinjale, edhe në zonat që lidhen me humorin. Në perimenopauzë, nivelet e estrogjenit luhaten fort, dhe truri ka nevojë për kohë që t’u përshtatet.
Por hormonet janë vetëm një pjesë e historisë. Gjumi i ndërprerë, djersitjet e natës, stresi, ankthi dhe ngarkesa e përditshme ndikojnë po aq në qartësinë e mendjes. Puna, fëmijët, prindërit që kanë nevojë për ty: e gjithë kjo kërkon vëmendje. Shkenca ende po e studion se sa i takon secilit faktor.
Jo çdo simptomë shkaktohet nga perimenopauza. Problemet me tiroiden, niveli i ulët i vitaminës B12, depresioni, disa ilaçe, alkooli ose gjumi i keq mund të japin ndryshime të ngjashme në kujtesë. Shumë nga këto shkaqe trajtohen, prandaj ia vlen t’i flasësh mjekut, sidomos nëse ndryshimet janë të reja ose po rëndohen.
Shumë femra në midlife frikësohen se harresa është shenjë e hershme e demencës, një gjendje ku të menduarit, kujtesa dhe gjykimi dobësohen aq sa ndikojnë në jetën e përditshme. Kjo frikë është e kuptueshme, sidomos nëse ke parë dikë të afërt me këtë sëmundje. Por ka dallime të qarta:
Sëmundja e Alzheimerit është shkaku më i shpeshtë i demencës dhe është më e zakonshme pas moshës 65 vjeç. Shenjat e para zakonisht janë probleme të lehta me kujtesën, si harrimi i bisedave apo ngjarjeve të fundit. Demenca nuk është pjesë normale e plakjes. Nëse të shqetëson diçka, mos prit: fol me mjekun herët.
Kur fle keq, edhe dita e nesërme ndihet më e mjegullt. Në perimenopauzë gjumi shpesh ndërpritet nga djersitjet e natës, zgjimet e shpeshta ose mendimet që nuk të lënë të qetë. Kujdesi për gjumin është ndër hapat më praktikë për një mendje më të kthjellët.
Nëse gërhit fort ose zgjohesh si pa frymë, fol me mjekun. Mund të jetë apnea e gjumit, kur frymëmarrja ndërpritet për pak çaste gjatë natës.
Truri ushqehet nga enët e gjakut. Prandaj tensioni i lartë, kolesteroli i lartë, diabeti dhe duhani ndikojnë edhe në shëndetin e trurit në vitet që vijnë. Midlife është koha kur këta faktorë shpesh shfaqen në heshtje, dhe kur ke ende shumë kohë për t’i mbajtur nën kontroll.
Lëvizja e rregullt është ndër investimet më të mira që mund t’i bësh trurit. Nuk ka nevojë të jetë maratonë: ecja e shpejtë, vrapimi i lehtë, vallëzimi ose stërvitja e forcës llogariten të gjitha. Nuk lëviz për të “djegur” diçka, por për trurin që do të kesh pas 20 e 30 vjetësh.
Nuk ke nevojë t’i ndryshosh të gjitha menjëherë. Zgjidh një hap për këtë javë. Truri yt do ta ndiejë.
Hapi i radhës
Shumica e ndryshimeve në kujtesë dhe përqendrim janë të lehta dhe kalimtare. Megjithatë, ka situata kur ia vlen një vlerësim mjekësor, që të sqarohet shkaku.
Këshillë: mbaj shënim simptomat për disa javë para vizitës — kur shfaqen, sa zgjasin dhe si lidhen me ciklin. E bën bisedën më të shkurtër dhe më të saktë.
Informacioni në këtë faqe mbështetet në këto burime. Të gjitha janë në anglisht.